Dag 9 Kaprun!

Vandaag begon de dag weer heerlijk, na het ontbijt stappen we in de auto om naar het hoogste punt van Salzbrug, tevens een gletsjer te rijden. En wat is de rit er naartoe al prachtig.

Na een klein uurtje arriveren we daar en gaan we met de gondel omhoog. Ik ben zo slim om in de gondel met mijn gezicht richting berg te gaan zitten, waardoor het iets minder eng blijkt te zijn. De gondel zit aan twee kabels vast, dat heb ik nog niet eerder gezien.

Halverwege de eerste gondelrit kijk ik toch even om, omdat iedereen zegt dat het uitzicht zo mooi is.

En ik moet zeggen het uitzicht is prachtig, er worden genoeg foto's genomen dus draai me snel om.🤭☺️

Uiteindelijk hebben we in drie gondels moeten zitten om helemaal naar de top te gaan.

Wat is het uitzicht hier fantastisch, je krijgt het gevoel dat je op de top van de wereld staat. En ik weet er zijn vast en zeker hogere bergen, maar deze is de hoogste hier en ik ben trots!😊😊

Als we op de top aankomen is het gebouw drie etages hoog. We gaan eerst helemaal naar de bovenste verdieping boven het restaurant om daar rond te kunnen kijken en te genieten van het uitzicht. 

Er is zelfs een panorama platform waar we op kunnen lopen. Ik keek alleen vooruit en had dus niet door dat je door het rooster onder je voeten helemaal naar beneden kon kijken.😬😬😬

Het rondje op de foto is waar wij stonden. Wij hebben veel rondgekeken en genoten van alles. Ook hebben ze verrekijkers en als je er doorheen kijkt zie je de hoogtes van de bergtoppen en dergelijke.

Daarna zijn we eerst naar het restaurant gegaan om daar te gaan eten.

Ook hierbij hadden we een heel mooi uitzicht.(zie filmpje)

Daarna gaan we met een bergtrein naar de piste, waar Lars, Iris en Niels vanaf gaan. Wat is het ski/snowboard gebied hier groot en alle soorten pistes zijn aanwezig. 

Er is ook een funpark aanwezig, waar Rob en ik van bovenaf op kunnen kijken en Lars en Niels gaan daar ook doorheen. Mooi om te zien.

Maar dan na een paar keer er doorheen te gaan gebeurd iets waar wij behoorlijk van schrikken, Lars gaat over allerlei sprongen op het parcour, maar bij de laatste sprong maakt hij een giga klap en valt van ongeveer vier meter hoogte plat op zijn rug en blijft liggen. Iris en Niels zijn snel bij hem en wij kijken het machteloos vanuit de verte toe.

Na even WhatsApp contact te hebben, gaan ze langzaam naar de gondel en komen naar ons toe. Ik zie meteen dat het niet goed is en we gaan met de gondels naar beneden, tussen de twee gondels staat er een sneeuwscooter op Lars te wachten zodat hij geen afstanden meer hoeft te lopen.

Helemaal beneden aangekomen krijgen we de gegeven van een dokters post in Kaprun.

Daar is een oudere arts die redelijk Nederlands blijkt te kunnen en hij wilt dat Lars ook Nederlands praat, de arts praat op een leuke gebrekkige manier nederlands terug. Na lichamelijk en urineonderzoek(ivm de nieren), wordt er meteen besloten om röntgenfoto's te maken. De foto's wordt in een kamer ernaast bekeken.

En toen de arts.......

 "Mammie even moeten kijken"

riep, wist ik genoeg..... En arts roept je alleen erbij als ze echt iets zien. En ja, helaas op het moment dat ik naar de foto kijk zegt de arts..... Lars heeft zijn wervel gebroken.

Die uitspraak doen Lars en mij even de moed in de schoenen zakken.

"Gelukkig" blijkt het op een zeer gunstige plek van de wervel te zijn, maar zoals de arts zegt die wel enorm veel pijn geeft, daar waren wij al van op de hoogte.

Lars mag zich op geleide van de pijn bewegen en zelfs als de pijn het toelaat ook snowboarden. We krijgen zware pijnstillers, pijnstillende gel om op zijn rug te smeren en een maagbeschermer mee. Maar de arts geeft al.aan dat hij minimaal vier tot zes weken pijn zou houden. En dat hij bij thuiskomst voor controle naar zijn eigen huisarts moet.

In het appartement aangekomen gaat Lars na het douche op bed liggen om even rust te nemen.

Iris, Niels en ik gaan maar een symfonie op de piste van Fieberbrunn.

Als we terugkomen heeft Rob wat lekkers op tafel gezet en komt Lars er ook nog even gezellig bij zitten.

Maar dat blijkt voor Lars toch een beetje teveel van het goede en kruipt met pijnstillers zijn bedje in.

Wij ronden de avond ook af. Het is een hele rare dag geweest. En natuurlijk heeft Lars enorm veel geluk gehad, het had veel erger kunnen aflopen. Maar ik vind het best wel heavy.😟